Öğrencilerimizde  tatlı bir heyecan vardı. Çünkü Beyoğlu Sütlüce Miniatürk Parka gidilecekti.  Biz de çocuklarımız kadar heyecanlıydık. Acaba onlar için hazırladığımız miniatürk park gezisini beğenecekler miydi? Acaba gezi amacına ulaşacak mıydı?  Çocuklar şehirlerimizde bulunan önemli eserlerin minyatürlerini sevip, zihinlerinin bir kenarına tatlı bir gezi hatırası olarak kazıyacaklar mıydı?  Bu soruların cevabını bulmaya çok az kalmıştı.

Nihayet beklenen an geldi . Görevli öğretmenler tarafından geziye katılacak öğrencilerin yoklaması alındı. Servis arabalarına binildi ve heyecanlı yolculuk başladı.

Yol boyunca çocuklara gidilecek miniatürk park hakkında bilgiler verilmiş, sohbetler edilmiş ve soruları cevaplanmıştı. Miniatürk parka gelindiğinde heyecan doruktaydı.  Bazı minyatürler çocuklar için memleketlerinden tanıdıktı. Mardinli bir çocuğun nerdeyse boyu kadar olan Mardin Evleri, Edirneli bir çocuğun tam karşısında Selimiye Camisinin küçücük şekliyle duruyor olması şaşırtıcıydı.  Atatürk Havalimanındaki o kocaman dev uçaklar, gözlerimizin bakış açısına sığmayan kocaman ulu camiler şimdi karşılarında küçücük heykelcikti.  Az önce üzerinden geçtiğimiz Fatih Sultan Mehmet Köprüsü görülmeye değerdi, üstelik üzerinde arabalar değil biz vardık. Bol bol hatıra fotoğrafı çektirdik.  Her şey çok şaşırtıcı olduğu kadar eğlenceliydi de…

Sıra veda etmeye geldiğinde oradan gönülsüzce ayrıldık.  Çocukların ‘’Öğretmenim çok güzeldi, bir daha gelir miyiz?  Hepsi çok güzeldi. Sen bizim oraların köprüsünü, camisini gördün mü? Ben Atatürk ‘ün evini gördüm? ‘’ sözleri gezide amacımıza ulaştığımızın belirtileriydi.

Her konuda olduğu gibi gezilerimiz konusunda da bize fırsatlar sunan Kurucu Müdürümüz Zinet ANIK’a öğrencilerimiz ve velilerimiz adına teşekkür ederiz.